Salomo - Stichting voor Christelijk Primair Onderwijs Zuid-Kennemerland

<< Terug naar nieuwsoverzicht

Salomo Nieuwjaarsreceptie 2017

Namens het bestuur van Salomo heet ik jullie van harte welkom op onze nieuwjaarsreceptie. Vorig jaar waren we nog te gast op De Ark, in verband met het afscheid van Hans Zoutendijk, deze keer zijn we weer terug op onze vertrouwde ontmoetingsplek: het Oude Dorpshuis.

Ik hoop dat jullie goed uitgerust en weer vol energie aan het jaar zijn begonnen. Van wie ik in elk geval weet dat ze meteen al op scherp stonden, dat zijn onze collega’s van De Trapeze. Die zaten afgelopen dinsdag klaar voor het kwaliteitsonderzoek door de onderwijsinspectie, en waren daar helemaal op voorbereid. Ze waren zelfs in de tweede kerstvakantieweek naar school gekomen om de laatste puntjes op de i te zetten. Je wil immers een mooi visitekaartje afgeven, nietwaar? En zo zaten ze dinsdag al voor achten fris en fruitig klaar, toen de telefoon ging. Inspecteur ziek! Tja….dat kan natuurlijk gebeuren, maar het is niet bepaald de gedroomde start van het nieuwe jaar. Collega’s: we leven met jullie mee! En ik heb gehoord dat 17 januari de revanche-datum is.

Maar over ziekte gesproken…..ik moest even denken aan een artikel van Cees Vrooland in onze laatste Impuls. In het kader van de goede voornemens adviseert hij ons dagelijks even koud te douchen. Het zou een heilzame werking hebben en wel tot een jaarsalaris aan vervangingskosten kunnen uitsparen. Hebben jullie het gelezen en zijn jullie er al mee begonnen?

Cees zelf is er vanmiddag niet bij. Hij is grieperig. Hoe zou dat nou komen? Als hij weer goed is hersteld moet ik het misschien eens met hem hebben over de kwaliteit van zijn advisering, althans in dit opzicht.

Cees had dus ook geen superstart. En over een minder wenselijke start gesproken: afgelopen weekend verdween door een klein huiselijk misverstand mijn mobiel in de wasmachine. Daar kunnen die dingen toch slecht tegen. En al gaat het maar om klein ongemak, wat voel je je meteen enorm onthand. Dan besef je opeens wat voor sterke invloed de hedendaagse technologie heeft op je dagelijks leven. Ik ga daar dan over zitten nadenken.

Ik dacht eraan dat ook heel veel kinderen al vroeg opgroeien met alle moderne  mogelijkheden. Net als wij zijn ook zij, meestal al heel jong, uitgerust met mobieltjes die ze van hun ouders hebben gekregen.

Ik begon me af te vragen of technologie (in dit geval communicatietechnologie) het ouders mogelijk maakt hun kinderen meer los te laten en hun eigen gang te laten gaan waardoor ze zich tot zelfstandigheid kunnen ontwikkelen. Want, in dit voorbeeld: je geeft ze een mobiel en durft ze ergens naar toe te laten gaan; als er iets is weten ze je wel te vinden. Of werkt het juist níet zo en is die mobiel een soort “virtuele navelstreng” waarmee je als ouder je kinderen controleert, ze overal kunt volgen en in feite beperkt in hun vrije ruimte?

Toen herinnerde ik me een interessant artikel uit De Volkskrant van afgelopen najaar, dat ik eerder al aan een paar collega’s voorlas. Sorry mensen, nu sla ik echt even een zijpaadje in, maar het leek me leuk om een stukje ervan ook met jullie delen. Dus ik citeer:

De Amerikaanse schrijver Bill Bryson móést als kind buiten spelen. Zonder toezicht. Hij mocht alleen bij zijn moeder aankloppen als hij in de fik stond of overvloedig bloedde.

Deze uitspraak wordt graag aangehaald door aanhangers van meer nostalgische opvoedstromingen die de moderne wereld vol traphekjes, fietshelmen en babyfoons met cameratoezicht hoofdschuddend bezien.

Voortschrijdende techniek biedt de hedendaagse ouder sinds enige tijd een nieuwe bondgenoot: de gps-tracker. Je kind volgen per app op een mobieltje of via een horloge, ketting of andere gadget voorzien van een gps-signaal.

Inclusief slogan: they go, you know!

Dat de trackers gewoon te koop zijn bij winkels als Kruidvat of de Blokker zegt toch iets.

Zijn boek over de “paranoid parent” van de Brits-Hongaarse socioloog Frank Furedi is actueler dan ooit. Ook Furedi had, op het Hongaarse platteland, een Bill Bryson-achtige jeugd beleefd: vol vrijheid en schaafwonden. Het had hem tot een volwassene met een aardig incasseringsvermogen gemaakt.

Kunnen kinderen van nu wel net zo veerkrachtig opgroeien, vroeg hij zich af, met al die helikopterouders?

Het beeld spreekt voor zich: de helikopter die permanent boven het hoofd van zoon of dochter zweeft om elke vorm van dreiging (“ademt ie nog?”, “pas op, een geit!”,”welke leraar heeft je een vijf gegeven?”) af te wenden. Zo leer je natuurlijk nooit op jezelf vertrouwen of je eigen boontjes doppen.

“We beschermen onze kinderen tegen de ervaringen van het leven”., schreef Furedi. Uit Amerikaans onderzoek sindsdien is gebleken dat door helikopterouders grootgebrachte jongvolwassenen voor elk wissewasje hun vader of moeder bellen. Want als je nooit tegenslag hebt, weet je ook niet hoe je moet struikelen.

Einde citaat. Moeten we er iets mee? Niet direct, in elk geval niet nu, maar ik betrapte me zelf ook op een soort nostalgie-gevoel toen ik het las. Zo van…vroeger in onze kindtijd… 

Een jaarlijkse nieuwjaarsreceptie, met achterom en vooruit kijken, is zo langzamerhand ook een beetje een nostalgische belevenis.

Daarom nu maar weer snel terug naar Salomo, inderdaad achterom en vooruit kijken.

We hebben een jaar achter de rug waarin weer van alles gebeurde.

Toen nog niet door ziekte belemmerd kreeg een aantal van onze scholen inspectiebezoek. De Ark, de Bosch&Hoven, de Willink, en de Bavinck.

De KWS onderging een Dalton-visitatie. De uitkomsten op de scholen waren in het algemeen heel goed. Basisarrangementen maar ook heel veel indicatoren “goed”. De interne lat lag dan ook hoog. Want al in januari kreeg de Koningin Emma School inspectiebezoek en werd de norm gesteld. Alle indicatoren goed en de school door de inspectie aangemerkt als voorbeeldschool. Ik heb er nog een tas aan overgehouden met de slogan: Koningin Emma School “gewoon goed!”. Maar ook voor de andere schoolteams geldt: complimenten voor jullie inzet en voor wat jullie inmiddels hebben bereikt!

In het voorjaar verhuisde het bestuurskantoor naar de Garenkokerskade. We zijn er enorm blij mee.

In het najaar werd de nieuwe Bos en Duin school trots geopend en in gebruik genomen door Astrid Kaandorp en haar mensen. Direct na de herfstvakantie hadden we een Salomo-studiedag. Inspirerend én gezellig! ’s Middags hebben we in de Philharmonie ademloos geluisterd naar André Kuipers. Hij komt nog een keer terug maar dan voor onze bovenbouwleerlingen.

We beschikken sinds kort over twee schoolopleiders die INHOLLANDstudenten begeleiden bij hun praktijkstage en die onze mentoren begeleiden: Eva de Groote en Brigitte Peters. We voerden een bestuurlijke audit uit bij collega-schoolbestuur Tabijn. En pal voor de kerstvakantie kregen we bericht van OCW dat onze licentieaanvraag om te mogen beginnen met een Internationale School was goedgekeurd.

Op het personele vlak zagen we weer mensen komen en gaan. Ik zal ze niet allemaal noemen. Maar we namen bijvoorbeeld afscheid van Hermie Wiedemeijer, Dick Klip (met wie ik samen met Cees Vrooland nog eens ben gaan koffiedrinken), Else Straathof (voorheen onze controller), Judith Amels, Lilian de Zeeuw en Marja de Joode. Op 9 september 2016 overleed Hans Groeneveld, de bestuursvoorzitter van de rechtsvoorgangers van Salomo, waaronder de Vereniging van Scholen met de Bijbel. Een kleurrijke en gedreven man, voor wie sommigen ontzag of zelfs vrees hadden en anderen veel bewondering. Hij heeft als onbezoldigd bestuurder aan de basis gestaan van wat later Salomo is geworden en dat verdient veel waardering.

Nieuwe gezichten zijn o.a.Marjon Weterings en Leo Deurloo, die als vertrouwenspersonen aan het werk zijn gegaan. En ik noem ook even de nieuwe rol van Anton de Bruin die Rob Tempelaars opvolgde als voorzitter van de GMR.

Ook in 2017 gaan we vol goede moed weer verder. Want er liggen weer mooie en uitdagende klussen op ons te wachten:

Ik noemde al de Internationale School. Het is onze ambitie om op 1 augustus al van start te gaan. Dat doen we samen met VO-bestuur stichting IRIS.

Samen met de gemeente Haarlem, het samenwerkingsverband en jeugdzorg brengen we bij De Trapeze een voorziening tot stand voor een kleine maar moeilijk te bedienen groep kinderen, die vanwege hun zware problematiek en behandelnoodzaak maar heel beperkt onderwijs kunnen volgen.
Het aantal kinderen in met name Haarlem groeit snel. Dat ervaren we ook op onze scholen en we zien het aan de cijfers. Salomo telde op 1 oktober 4950 leerlingen, weer 100 meer dan het jaar ervoor. Om die reden werken we aan een nieuwe kleinschalige onderwijslocatie aan de Louis Couperusstraat.
Samen met andere schoolbesturen werken we aan gezamenlijke projecten zoals de Centrale aanmelding en plaatsing van leerlingen in Haarlem en het Regionaal Transfercentrum. Dat zijn pittige projecten!

Maar voordat we ons weer daarop storten stel ik voor dat we elkaar eerst maar eens het beste wensen en genieten van een hapje en een drankje.

Ik wens jullie allemaal een schitterend 2017 toe!

Ben Cüsters

<< Terug naar nieuwsoverzicht

kunstwerken

De mooiste kunstwerken van de Salomo-leerlingen.

Lars Captijn uit groep 7 van de Willinkschool dacht dat deze tekening wel leuk was voor op de Salomo-website. Dat vinden wij ook!

meer kunstwerken